The Station | İstasyon | Կայարանը | Îstasyon
(Armenuhi Vardanyan & Eren Aytuğ, 8'04'')
Türkiye-Ermenistan sınırının, 1993’de Ermenistan ve Azerbaycan arasındaki çatışmadan dolayı kapatılmasının ardından Kars-Gümrü tren seferleri de son bulur. Kars’taki Doğu Kapı tren istasyonu kapatılır. Ancak sınırın öte yanında, Akhuryan istasyonunda, hiç gelmeyen bir treni her gün bekleyen insanların nöbeti devam eder.
As the Turkey-Armenia border got sealed in 1993, due to the Armenia-Azerbaijan conflict, the Kars-Gyumri trains were discontinued. While the Doğukapı train station in Kars closed down completely, people on the other side of the border in Akhurik, have carried on with their duties at the station waiting for a train that seems to never come.
Քանի որ Հայաստան-Ադրբեջան հակամարտության հետևանքով 1993թ-ին փակվեց թուրք-հայկական սահմանը, Կարս-Գյումրի երկաթուղին փակվեց: Մինչդեռ Կարսի Դողուկապի երկաթուղին ամբողջովին փակվեց, սահմանից այն կողմ գտնվող Ախուրիկի երկաթուղում մարդիկ շարունակել են աշխատել` սպասելով մի գնացքի, որը թվում է, թե երբեք էլ չի գալու:
Pîşti ku Sînorê di navbera Tirkiye û Ermenîstanê , bi şerê ku di sala 1993’yan de di navbera Ermenîstan û Azerbeycanê de diqewime de tê girtin, serferên trênê yê di navbera Qers û Gumruyê jî didin rawestandin. Lê belê li wî aliyê sînor, li îstasyona Akhûyanê nobeta mirovên ku li benda trêna ku dê tu carî neyê her roj berdewam dike.
Other Memories | Öteki Anılar | Այլ հիշողություններ | Bîranînên Din
(Anıl Çizmecioğlu & Sofia Danielyan, 3'40'')
Sofia dedesinden dinlediği evlerin, köylerin, kiliselerin izini sürerken, Kars'ta kentsel dönüşümün getireceği yıkımı bekleyen bir mahallede bulur kendini. Artık geride bıraktığı o evlerini anılarında saklayacak tek kişinin kendisi olmadığını keşfeder.
As Sofia takes up a personal journey in search of the houses, churches and villages she heard from her grandfather; she finds herself in a Kars neighbourhood awaiting demolition due to urban gentrification plans. She discovers that she is not the only one who will be carrying the memories of deserted houses.
Անհատական ճանապարհորդություն կատարելով, Սոֆյան փնտրում է այն տները, եկեղեցիներն ու գյուղերը, որոնց մասին պապիկն է պատմել իրեն: Նա իրեն գտնում է Կարսի շրջակայքում, որը, քաղաքային վերակառուցման ծրագրերի պատճառով ոչնչացման վտանգի տակ է գտնվում:
Sofiya dema şopa; gund, mal û dêrên ji bapîrê xwe guhdarî kirî dimeşîne, xwe li taxeke Qersê a ku bi projeya ji nûve avakirana bajaran, ku bi xwe re hilweşînê tine, bi hilweşînê re rû bi rû meya dibîne. Êdî dizane, kesa ku mala xwe li pişt xwe hiştî û tenê di bîranînan de dide jiyîn ne tenê ew e.
A walk with Kima | Kima’yla yürümek | Զբոսանք Կիմայի հետ | Bi Kîmyayê re Meşîn
(Arif Yaman & Marianna Vardanyan, 5'14'')
“Bak şu talihe, tam da böyle bir günde evime geldiniz” der Kima ve misafirlerini içeri alır. Gümrü'nün sokakları ve gündelik hayatı, Kima'nın ailesinin Erzurum’dan Gümrü’ye uzanan zorunlu göç hikâyesiyle buluşur.
“What a fortune that you came to my home on this very day” says Kima, as she invites her guests inside. As Kima talks about the everyday life in Gyumri, she also unfolds the story of her ancestors’ forced move from Erzurum to Gyumri.
“Ինչպիսի հաջողություն, որ դուք հենց այսօր եկաք մեր տուն”, - ասում է Կիման` հյուրերին տուն հրավիրելով: Պատմելով Գյումրիում իր առօրյայի մասին, Կիման նաև բացահայտում է իր նախնիների պատմությունը, ովքեր ստիպված են եղել Էրզրումից Գյումրի տեղափոխվել:
“Li vê talihê xerab binêre, tam di rojek bi vî awayî de hatî mala me.” Dibê , piştre Kîma û mêvanên wê digire hundur. Kolanên Gumruyê û jiyana rojane, bi çîroka koçberiya bi zorê ya ku ji Erziromê gihîştî Gumruyê hev û du dibînin.
Container| Konteyner | Կոնտեյներ | Konteynir
(Aleksey Manukyan & Deniz Pekkıyıcı, 5'28'')
Ermenistan ve Türkiye arasındaki sınır çizgisini oluşturan Arpa Çayı aralarında akarken, bir Kürt ve bir Ermeni’nin sesleri birbirine ulaşmaya çalışır. Travma ve ortak korkularla örülü anılarını yeniden inşa etmeye başlarlar.
As the Akhurian River flows between them, marking the border between Armenia and Turkey, the voices of a Kurd and an Armenian try to reach one another and reconstructs their memories made of common traumatic recurrences and fear.
Հոսելով Հայաստանի և Թուրքիայի միջով, Ախուրյան գետը առանձնացնում է այդ երկու երկրների սահմանը: Քրդի և հայի ձայները միմյանց են հասնում և վերակառուցում նրանց հիշողությունները` կազմված տրավմատիկ վերադարձերից ու վախից:
Çemê Arpaçayê di navbera Tirkiyê û Ermenîstanê de xeta sînor pêk tine û dema di navberê de diherike jî, dengê Kurd û Ermenek dixwazin xwe bigihînin hev û du. Bîranînên xwe yên bi travma û tirsê hatî hûnandin jî ji nû ve dest bi avakirinê dikin
Bayandur… Sounds of a Border | Bayandur… Sınırın Sesi | Բայանդուր ... Սահմանի Ձայները | Bayandûr.... Dengê Sînorî
(Anush Babajanyan & Volkan Doğar, 5'20'')
Dikenli tellerden öteye bakınca, beri taraftaki dünya uzaktan görünür ama kokusu, tadı, sesi bilinmez. Sahi, sınırın ötesinde, karşı tarafın hiç duyamadığımız sesi nasıldır?
Sınır köyü Bayandur'da, bir müzik okulunun çocuk müzisyenleri sınırın sessizliğini bozar.
Looking through the barbed wires, one can see another world on the other side; but cannot tell how it smells, tastes or feels. How do things actually sound on the other side, beyond the border? The child musicians of the music school in the border village Bayandur break the silence of the border.
Նայելով փշալարերի արանքից մյուս կողմում կարելի է տեսնել մեկ այլ աշխարհ. սակայն հնարավոր չէ ասել, թե այն ինչ համ ու հոտ ունի: Ինչպե՞ս են իրերը սովորաբար հնչում այն կողմում` սահմանից վեր: Սահմանային Բայանդուր գյուղի երաժիշտ երեխաները խախտում են լռությունը:
Dema mirov ji têlên bi strî wêde dinêre dinyaya li alîdinê ji dûrve dixwîye lê; bêhn, tam û dengê wê nayê zanîn. Gelo ji sînor wêde, dengê hêla hember ên ku me nebihîstî çawa ye? Li gundê sînor Bayandûrê, dengê muzîsyenê zarok ên dibistana muzîkê bêdengiya sînor xira dikin.
.jpg)

.jpg)


No comments:
Post a Comment